انگشت ماشه ای

انگشت ماشه ایانگشت ماشه‌ای ( Trigger Finger)  : یکی از شایع‌ترین اختلالات تاندونی دست است.

در انگشت ماشه‌ای ، تاندونِ خم‌کننده انگشت (Flexor Tendon) یا غلاف تاندونی آن (مخصوصاً در محل پولی A1 که در انتهای کف دست و پایه انگشت قرار دارد) دچار التهاب، ضخیم‌شدن یا تشکیل ندول می‌شود. این ناهماهنگی باعث می‌شود تاندون نتواند به راحتی درون غلاف خود سر بخورد.

علت باز نشدن انگشت و  ماشه ای شدن انگشت :

هنگام خم کردن انگشت، ندول یا بخش ضخیم‌شده تاندون از پولی A1 عبور می‌کند، اما هنگام باز کردن انگشت، گیر کرده و انگشت در حالت خمیده قفل می‌شود. فرد برای باز کردن انگشت مجبور می‌شود با دست دیگر آن را رها کند که معمولاً با یک صدای تق و درد ناگهانی همراه است .

• علائم شایع:
  •  درد در هنگام لمس برجستگی پولی A1 (کف دست، روی مفصل MCP)
  • احساس خشکی و گیر کردن انگشت (بخصوص اول صبح)
  • لمس یک ندول برجسته و دردناک در کف دست
  • قفل شدن انگشت در حالت خمیده (Flexion)
  • انگشتان درگیر: بیشتر انگشت شست ، انگشت حلقه و انگشت میانی.

علت ایجاد انگشت ماشه ای:

      حرکات تکراری دست: حرکات مداوم قفل کردن دست، مشت کردن یا کار با ابزار (مانند تایپ کردن، باغبانی، خیاطی یا کار با ابزار دستی).

• بیماری‌های زمینه‌ای: دیابت ، روماتوئید آرتریت، نقرس، کم‌کاری تیروئید.
• جنسیت و سن: در خانم ها  و سنین ۴۰ تا ۶۰ سال شایع‌تر است.

پروتکل کاردرمانی و هندتراپی در انگشت ماشه ای :

هدف کاردرمانی کاهش التهاب، بهبود سر خوردن تاندون (Tendon Gliding)، جلوگیری از کنتراکچر و اصلاح فعالیت‌های روزمره است.

الف) مدالیته‌ها و کنترل التهاب

• استراحت و تعدیل فعالیت (Activity Modification): حذف حرکات تکراری قوی مشت کردن (Pinch/Grip) و تغییر شیوه استفاده از ابزارها (مثلاً کلفت کردن دسته ابزارها).
• سرما/گرما درمانی: استفاده از یخ در فاز حاد برای کاهش التهاب پولی A1 یا استفاده از گرمای سطحی (حمام پارافین یا حوله گرم) قبل از تمرینات در فاز مزمن.

ب) استفاده از اسپلینت (Splinting)

اسپلینت یکی از خطوط اول درمان است که معمولاً به مدت ۴ تا ۶ هفته بسته می‌شود:

 

ج) تمرین درمانی و تکنیک‌های دستی

• تکنیک Massage / Deep Friction Massage: ماساژ عرضی عمیق روی پولی A1 و ندول تاندون برای شکستن چسبندگی‌ها و بهبود انعطاف‌پذیری بافت.
• تمرینات Tendon Gliding (سر خوردن تاندون):
  • تمرینات سر خوردن اختصاصی تاندون‌های FDS و FDP جهت حفظ دامنه حرکتی و جلوگیری از چسبندگی.
    

    انگشت ماشه ای

• ۵ تکرار از هر حرکت
• نگه‌داشتن هر وضعیت حدود ۲ تا ۳ ثانیه
• ۲ تا ۳ نوبت در روز
• حرکت آهسته و بدون فشار

درمان پزشکی (در صورت عدم پاسخ به کاردرمانی)

• تزریق کورتیکواستروئید: تزریق کورتیزون درون غلاف تاندون در پولی A1 (کاهش سریع التهاب).
• جراحی (A1 Pulley Release): آزادسازی جراحی پولی A1 به روش باز یا پرکوتانئوس (Percutaneous) در مواردی که درمان محافظه‌کارانه یا تزریق پاسخ ندهد. (کاردرمانی پس از جراحی نیز برای کنترل اسکار و بازگشت ROM انجام می‌شود)